Dat is nog eens een winter
Het is lang geleden dat het in ons
Vlaanderenlandje
nog zo winterde...
IJs, sneeuw, vrieskou, gladde wegen, ijzel....
Op de foto's heeft de sneeuw een blauw
kleurtje.
In het echt was de sneeuw "sneeuwwit", "kraaknet",
"super".
De bussen reden, maar ze kwamen wel wat
later
dan normaal.
Maar wel heel. En dat vonden we heel fijn.
De kinderen weten nu weer eens dat het
geweldig
is om met de slee te rijden.
Het is wel bijzondere sneeuw, het lukt wel
om een
sneeuwbal te maken,
maar het heeft geen zin om die sneeuwbal naar
iemand te gooien, want onderweg valt de de sneeuwbal
uit elkaar.
We konden dus wel in de sneeuw spelen,
maar we maakten geen sneeuwman,
we maakten geen glijbanen, geen iglo...
Na enkele minuten kom je er vanzelf achter
dat de
sneeuw koud is, ijskoud.
Je handen worden dan ook koud.
Het lijkt wel of je vingers lam worden van de kou.
Mogen we nu naar binnen?
De ketel van de verwarming draait op volle toeren,
dus is het heerlijk warm in onze klas.
We leggen onze handen op de radiator.
We knutselen een sneeuwman.
En als je blauw papier hebt, kun je daarop
met witte
verf een sneeuwman maken.
Of een sneeuwlandschap.
Dat was nog eens een winterige klasdag.