terug           DE KRANT VAN MEI 2009           terug

 

 

Maandag 11 mei: Vijgen na Pasen.

Eigenlijk zijn dit geen vijgen na Pasen, maar vijgen na moederdag.
De voorbereidingen voor moederdag dateren natuurlijk van vorige week.
Het was leuk om vrijdag na de school al de kinderen te zien met hun pakje.
Wij vragen ons natuurlijk af in hoever die leuke cadeautjes bij mama geraakt zijn.

En was het leuk om die schattige kinderen te zijn "optreden" voor hun mama?

Na het schrijven en illustreren van het gedicht,
na het versieren van het bloempotje
leren we het gedicht vlot lezen.

Eerst lezen drie kinderen hun gedicht voor de klas.
Dan komen drie kinderen simultaan lezen voor de drie die het gedicht al hadden gelezen.
Dan komen de anderen aan de beurt.
Zo krijgt iedereen optimaal oefenkansen.

In het eerste leerjaar is de juf even de mama.
De kinderen leren hoe ze het zondag moeten aanpakken.
Wat moet je zeggen? Wat moet je doen?

En om kwart over drie gaan we gepakt en gezakt naar huis.
Niets vergeten! Niet op school laten liggen (niet in de bank,
niet op de speelplaats). Laat het niet liggen in de bus.
Keer je spullen niet om. Let op!

Het gedichtje van klas 2:

 

De mooiste blommen

            (gedichtje, aangepast voor Moederdag)

 

 


 

Midden op het grote plein
staat het stalletje van Katrijn:
Mooie blommen! Mooie blommen!
Mensen, hierheen moet je kommen!

 

 

 

 

'k Heb margrieten, mooie anjers,
'k Heb violen... zulke kanjers!
Rode rozen, korenbloemen,
veel te veel om op te noemen,
lelietjes van twintig centen,
prachtig mooi. Je ruikt de lente!


Daar komt kleine Pieter aan.
Bij het stalletje blijft hij staan.
Wel, m'n jongen, zegt Katrijn,
Wat zal 't wezen, wat zal ’t zijn?


Irissen met lange stelen,
wil je paarse, wil je gele?
Zestig centen maar, de tien!
Wil je roosjes dan, misschien?
Kom je ze voor de juffrouw halen?
Neem dan lelietjes-van-dalen!

Nee, zegt Pieter, zondag,
is het moederdag,
en dan geef ik haar zo graag
bloemetjes met gele hartjes.

 

 

Lieve jongen, zegt Katrijn,
neem dan deze, de margrieten!
geel en wit en groene sprieten.
't Allermooiste wat er bij is.
Wedden dat je moeder blij is!

 


En kijk, daar gaat hij met zijn petje
en zijn prachtige boeketje,
En straks zegt Pieter heel geleerd:
Mama, nog wel gefie-sie-teerd.

 

terug           DE KRANT VAN MEI 2009       terug