Donderdag 27 november 2008
Deze week wordt er heel veel
voorgelezen. Logisch, want we zitten in de voorleesweek!
Lees onder de foto's waarom we voorlezen. (We haalden dit af van de website over
voorlezen).
Natuurlijk zijn er nog andere redenen waarom we voorlezen.
Leest u wel eens voor uw kinderen? Uit
de kinderbijbel? Uit een spannend boek?
Doen!
In onze school lezen de leerkrachten voor voor de kinderen, maar de kinderen lezen ook voor elkaar voor.
Voorlezen is lezen met je oren.

Voorlezen is lezen voor wie dat nog niet zelf kan.

En voor wie dat al lang kan, maar sámen zo fijn vindt.

Voorlezen is lachen en schateren
en glimlachen.

Soms samen, soms om de beurt.

Voorlezen is zinnen krijgen en proeven van de muziek van taal.

Voorlezen is samen stil zijn met woorden.

Voorlezen is een kind op de arm nemen op de trap.

Voorlezen is een handje geven bij het oversteken.

Voorlezen is even ver weg en veilig terug.

Dicht bij elkaar
en dan weer los.

Voorlezen is in de spiegel kijken
en erachter.

Voorlezen is de deur van de wereld
op een kier zetten
en die beetje bij beetje wijd open duwen.

Voorlezen is pauze nemen in de drukte.

Voorlezen is kwali-tijd nemen.
Gegeven tijd. Gekregen tijd. Geschenktijd.
Het voorleeskwartiertje is een recht van alle kinderen,
braaf en stout,
groot en klein,
bruin en blank
en alle andere tinten.

Voorlezen is plezier voor twee:
samen een walsje draaien, een polka hoppen,
swingen of kiezen voor een slow.
En
wie de dans leidt?
Soms de voorlezer.
Soms de luisteraar.

Voorlezen is luisteren en kijken.
Naar een verhaal.
Naar een kind.
